به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به نقل ازمهر، محمدرضا شفیعی کدکنی برای نخستین بار و در سال ۱۳۵۲ گزیده‌ای از غزلیات مولانا را در این کتاب گردآوری و منتشر کرد. این گزیده بنا بر آنچه شفیعی در مقدمه آن بازگو کرده شامل ۴۶۶ غزل از مولانا است که از میان ۳ هزار و ۲۲۹ غزلی که در دیوان شمس به تصحیح بدیع‌الزمان فروزانفر منتشر شده انتخاب شده است. این تصحیح طی سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۴۴ تدوین و در ۱۰ مجلد توسط دانشگاه تهران به چاپ رسیده است.
شفیعی درباره چگونگی این انتخاب نیز عنوان کرده که در این گزیده سعی شده غزل‌هایی انتخاب شود که از نظر پیوند عاطفی و زمینه احساسی در یکی از اقالیم ذهن مولانا درخشش بیشتری یافته‌اند، از لحاظ موسیقی و آهنگ تشخص بیشتری دارند، از جهت زبان و واژگان شعری از هماهنگی و امتیاز بیشتری بهره می‌برند، از حیث شکل و نوآوری در قوالب شعری ویژگی‌های مولانا را بیشتر منعکس می‌سازند و از رهگذر تصاویر بدیعتر و ممتازترند. ناگفته پیداست که جمع همه این مزایا در یک غزل کمتر مصداق می‌یابد.
شفیعی در بخشی از مقدمه خود بر این گزیده درباره زبان شعر مولانا آورده است:
«دیوان شمس به لحاظ گستردگی واژگان در میان مجموعه‌های شعر زبان فارسی، بخصوص در میان آثار غزلسرایان، استثناست. این گسترش و تنوع ناشی از وسعت دامنه معانی مورد نظر مولانا و تعبیرات اوست. به خلاف بسیاری از شاعران گذشته که خود را در تنگنای واژگان رسمی محدود می‌کردند، مولانا کوشیده است تا زبان را در شکل جاری و ساری آن به خدمت گیرد. در حقیقت معانی فراوان و لحظه‌های متنوع و حل‌ها و تجربه‌های بی‌شمار، استفاده از واژگانی زنده‌تر و فراختر را ایجاب می‌کند.»
این کتاب همچنین در انتخاب خود گزیده‌ای از غزلیات منسوب به مولانا را نیز درج کرده است. گزیده غزلیات شمس به انتخاب شفیعی کدکنی در چاپ تازه خود (سیزدهم) در ۶۳۳ صفحه و قیمت ۴۰ هزار تومان از سوی موسسه انتشارات علمی و فرهنگی منتشر شده است.
