به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» آزمون های روانشناسی راهی برای سنجش رسمی و دقیق عوامل مختلفی که می توانند در مشکلات مردم نقش داشته باشند فراهم می کند. قبل از اجرای تست روانشناسی ، معمولاً با فرد مورد آزمایش مصاحبه می شود.
آزمون های روانشناسی به تعیین عوامل و دلایل اصلی اختلالات روانی، شخصیتی، ضریب هوشی یا برخی از مولفه های دیگر شخص می پردازند. همچنین این تست های روانشناسی نه تنها به شناسایی نقاط ضعف شخص بلکه به شناسایی نقاط قوت او نیز کمک می کند.
کاربرد آزمون های روانشناسی
- تشخیص صفاتی مانند درونگرایی و برون گرایی
- تشخیص شرایط خاصی مانند افسردگی و اضطراب
- ارزیابی هوش ، استعداد و موفقیت مانند هوش کلامی و موفقیت خواندن
- نگرش ها و احساساتی مانند احساس افراد نسبت به درمانی که از درمانگران خود دریافت می کنند
- علایقی مانند مشاغل و فعالیت هایی که فرد به آن علاقه دارد
- توانایی ها ، دانش یا مهارت های خاص مانند توانایی شناختی، حافظه و مهارت های حل مسئله
آزمون های روانشناسی عملکرد یک فرد را در یک زمان مشخص اندازه گیری می کند. روانشناسان در مورد "عملکرد فعلی" فرد از نظر داده های آزمون او صحبت می کنند. بنابراین آزمون های روانشناختی نمی توانند آینده یا پتانسیل ذاتی را پیش بینی کنند.
برخی از آزمون ها برای تعیین ضریب هوشی، برخی دیگر برای شخصیت و برخی دیگر برای موارد دیگری مورد استفاده قرار می گیرند. از آنجا که آزمون های بسیار متنوعی در دسترس است، توجه به این نکته مهم است که همه آن ها از شواهد تحقیقاتی یکسانی برخوردار نیستند.
ارزیابی روانشناختی چیزی است که معمولاً فقط به صورت رسمی توسط یک روانشناس انجام می شود . بسته به نوع آزمونی که انجام می شود ، می تواند از 1 ساعت تا یک روز کامل طول بکشد. آزمون معمولاً در مطب روانشناس انجام می شود (امروزه اغلب برای سهولت در رایانه انجام می شود).
البته بسیاری از افراد می توانند تست روانشناسی غیر حضوری انجام دهند که معمولا نسبت به تست های روانشناسی حضوری مزیت های بسیار زیادی دارد.
انواع تست های روانشناسی
- مصاحبه بالینی
- ارزیابی عملکرد فکری (ضریب هوشی)
- ارزیابی شخصیت
- ارزیابی رفتاری
علاوه بر این انواع اولیه ارزیابی روانشناختی ، انواع دیگری از آزمون های روانشناسی برای زمینه های خاص مانند استعداد یا موفقیت در مدرسه ، مشاوره شغلی ، مهارت های مدیریتی و برنامه ریزی شغلی در دسترس است.
مصاحبه بالینی
مصاحبه بالینی جز بخش های اصلی هر آزمون روانشناختی است. برخی از افراد مصاحبه بالینی را به عنوان "مصاحبه دریافت" ، "مصاحبه پذیرش" یا "مصاحبه تشخیصی" می دانند (اگرچه از نظر فنی این موارد غالباً چیزهای مختلفی هستند).
مصاحبه های بالینی معمولاً از 1 تا 2 ساعت طول می کشد و بیشتر اوقات در کلینیک روانشناسی انجام می شود. بسیاری از متخصصان بهداشت روان می توانند یک مصاحبه بالینی انجام دهند - روانشناسان ، روانپزشکان ، مددکاران اجتماعی بالینی ، پرستاران روانپزشکی و غیره.
قبل از انجام هرگونه آزمون های روانشناسی، تقریباً همیشه یک مصاحبه بالینی انجام می شود (حتی اگر فرد قبلاً با یک متخصص دیگر مصاحبه کرده باشد). روانشناسانی که این آزمون را انجام می دهند ، اغلب می خواهند برداشت های بالینی خود را شکل دهند ، که می تواند به بهترین وجه از طریق مصاحبه مستقیم با شخص انجام شود.
به عنوان مثال پرسشنامه SCL-90-R یکی از پراستفادهترین ابزارهای تشخیص روانپزشکی است. این پرسشنامه شامل 90 سوال برای ارزشیابی نشانههای روانی است و به وسیله پاسخگر گزارش میشود و اولین بار برای نشان دادن جنبههای روانشناختی بیماران جسمی و روانی طرحریزی گردید. با استفاده از این پرسشنامه میتوان افراد سالم را از بیمار تشخیص داد.
بسیاری از روانشناسان از تست های آنلاین روانشناسی برای مراجع خود کمک می گیرند. حتی برخی افراد برای ارزیابی شخصیت خود می توانند از سایت های معتبر برای انجام تست های آنلاین روانشناسی استفاده کنند. برای مشاهده تمامی تست های کاربردی روانشناسی به سایت جعبه ابزار ذهنی مراجعه کنید.
ارزیابی عملکرد فکری (ضریب هوشی)
ضریب هوشی شما - ضریب فکری - یک ساختار نظری برای اندازه گیری هوش عمومی است. توجه به این نکته مهم است که تست های ضریب هوشی، هوش واقعی فرد را نمی سنجند – آن ها آنچه را که به اعتقاد روانشناسان ممکن است اجزای مهم هوش باشد، اندازه گیری می کنند.
دو تست اصلی برای آزمون عملکردهای فکری فرد وجود دارد :
- آزمون های هوشی
- ارزیابی عصب روانشناختی
آزمون های هوش معمول ترین نوع انجام شده و شامل مقیاس های استنفورد-بینه و وکسلر است. ارزیابی عصب روانشناختی - که انجام آن می تواند تا 2 روز طول بکشد - یک نوع ارزیابی بسیار گسترده تر است.
این تست روانشناسی نه تنها بر روی آزمون هوش بلکه در تعیین تمام نقاط قوت و شناختی فرد نیز متمرکز است. ارزیابی عصب روانشناختی معمولاً با افرادی انجام می شود که دچار نوعی آسیب مغزی ، اختلال در عملکرد یا نوعی مشکل ارگانیک مغزی شده اند، مانند خونریزی مغزی.
ویژگی های تست های روانشناسی خوب
قابل اطمینان بودن
قابلیت اطمینان، مقیاسی برای اندازه گیری سازگاری آزمون است. یک آزمون مفید با گذشت زمان سازگار است.
به عنوان مثال، یک ترازو را در نظر بگیرید که اولین بار که روی آن قرار می گیرید یک عدد را نشان می دهد و اگر همان موقع دوباره روی آن قرار بگیرید عدد دیگری را به شما نشان می دهد. می توان نتیجه گرفت که این ترازو غیر قابل اطمینان است.
به همین ترتیب ، اگر یک آزمون ضریب هوشی برای یک فرد در زمان های مختلف متفاوت باشد، قابل اطمینان نخواهد بود.
ضریب اعتبار آزمون
اعتبار، معیار سودمندی یک آزمون است. نمرات در آزمون باید بازتاب دهنده شخصیت ، توانایی یا علاقه فرد باشند.
به عنوان مثال ، از شخصی که نمره بالایی در آزمون ضریب هوشی کسب می کند انتظار می رود که در مدرسه یا محل کار خود به عنوان فرد باهوشی شناخته شده باشد.
فردی که نمره بالایی در آزمون های افسردگی را کسب می کند باید توسط روانشناسی که او را ارزیابی می کند افسرده تشخیص داده شود. ضریب اعتبار میزان وجود چنین روابطی را منعکس می کند.
بیشتر آزمون ها دارای ضرایب اعتبار 0.30 با رفتار "دنیای واقعی" هستند. این ضریب اعتبار زیاد نیست و بر لزوم استفاده از آزمون های روانشناسی همراه با سایر اطلاعات تأکید می کند.
