به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، وحید امیری درباره وضعیت خود ۲۱ روز مانده تا شروع رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۲ گفت: افتخار میکنم این فرصت نصیبم شد تا دوباره در اردوهای تیم ملی حاضر شوم و با پیراهن تیم ملی تمرین کنم. وظیفهای که به عنوان یک بازیکن ملیپوش داریم این است هر آنچه در توانمان هست، بگذاریم و جایگاه پیراهن تیم ملی را روز به روز بالاتر و بالاتر ببریم.
بازیکن تیم فوتبال پرسپولیس افزود: برای همه بازیکنان حضور در جام جهانی اتفاق ویژهای است. چه بازیکن جوان و چه بازیکن با تجربه، هر کس وارد اردو میشود و حتی در تمرینات شرکت میکند، تمام توانش را برای موفقیت تیم میگذارد. تفاوتی نمیکند چه بازیکنی در ترکیب باشد. همین که خدا کمک کرد و فرصت حضور در اردوی تیم ملی را پیدا کردم برایم باعث افتخار است و از این جا به بعد هم مثل سایر بازیکنان تمام تلاشم را برای موفقیت تیم ملی میگذارم.
امیری درباره حال و هوای تیم ملی در فاصله سه هفته تا آغاز جام جهانی گفت: بازیکنان لیگ داخلی چند هفتهای است که در خدمت تیم ملی هستند. لحظه به لحظه که به بزرگترین مسابقات ورزشی جهان نزدیک میشویم، حس مشترکی پیدا میکنیم و آن هم گذاشتن توان برای سربلندی ایران و مردم ایران است. با وجود سختی گروهی که در آن قرار داریم اما همه انتظار دارند که عملکرد درخور نام کشورمان ارائه کنیم. همه بازیکنانی که در اردو حضور داریم از بودن در این فضا خوشحالیم و چه بازیکنان و چه اعضای کادر از تک تک لحظات برای پیشرفت استفاده میکنیم و مطمئنم با روند و تمرینات آمادهسازی که در پیش گرفتهایم با کمک خدا اتفاقات خوبی برای تیم ملی در قطر خواهد افتاد.
او درباره وضعیت رقبای ایران در جام جهانی و همگروهی با انگلیس، آمریکا و ولز هم گفت: فوتبال به این دلیل زیباترین ورزش است که هیچ تیمی از قبل شروع بازی برنده یا بازنده نیست. چه در بیرون و چه در داخل زمین تلاش این است که به بهترین نحو ممکن آماده رویارویی با حریفان شویم. انگلیس بهترین لیگ دنیا را دارد و یکی از مدعیان اصلی قهرمانی در جام جهانی است اما واقعیت این است که ما به تیم ملی کشورمان و پیراهنی که بر تن داریم متعهدیم. من این قول را میدهم که اگر جزئی از نفرات نهایی تیم ملی باشم نهایت تلاشم را برای موفقیت ایران انجام بدهم. هر بازیکنی لباس تیم ملی را میپوشد مطمئنا با تمام وجودش برای موفقیت لباس، سربلندی پرچم کشور و خوشحالی مردم تلاش خواهد کرد.
