به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ به جرأت می‌توان گفت که مهمترین پست در فوتبال، دروازه‌بانی است. کسی که آخرین سد برای دفاع از دروازه است و همه دل بسته‌اند به درخشش‌اش؛ کسی که باید جور بقیه را بکشد و خود را به در و دیوار بزند تا مبادا قفل دروازه تیمش باز شود. او آخرین خاکریز است برای تقابل با حملات دشمن.
یک دروازه‌بان، شاید به اندازه یک مدافع راست یا وینگر دوندگی نداشته باشد، شاید کمتر در جریان بازی قرار بگیرد اما در همان چند صحنه‌ای که توپ روی دروازه‌اش می‌آید، باید نشان بدهد که چند مرده حلاج است. در چنین شرایطی است که برخی گلرها توانایی‌های‌شان را اثبات می‌کنند و تا سال‌ها در سطح اول باقی می‌مانند و خیلی‌های دیگر نه. موفق نمی‌شوند و از چرخه خارج می‌شوند.
برای یک تیم، وجود یک دروازه‌بان آماده از نان شب هم واجب‌تر است. سال‌ها قبل، علیرضا منصوریان که سرمربی پاس همدان بود، می‌گفت: «یک مربی همیشه باید ستون تیمش را با بهترین نفرات تشکیل بدهد. ستون یک تیم شامل دروازه‌بان، مدافع میانی، هافبک وسط و مهاجم هدف است. اگر این‌ها خوب باشند، چهارچوب حفظ می‌شود و یک تیم کمتر ضربه می‌خورد.»
نمی‌دانیم منصوریان این دیدگاه را در تیم‌های خود به کار گرفت یا نه اما او درست می‌گفت؛ به‌خصوص درباره نقشِ دروازه‌بان در موفقیت یک تیم. این‌ها را نوشتیم تا برسیم به دروازه استقلال. تیمی که در بازی حساس مقابل تراکتور در هفته‌ی اول لیگ برتر توانست قهرمان فصل قبل را یک بر صفر شکست بدهد.
وقتی تیمی گل نمی‌خورد، یعنی دروازه‌بانش عملکرد قابل‌قبولی ارائه داده. حتی اگر توپِ آنچنانی روی دروازه‌اش نیامده باشد اما کلین‌شیت در کارنامه‌اش ثبت می‌شود و انگیزه می‌گیرد برای بازی‌های بعد. نبش قبر نمی‌کنیم و کاری نداریم که چرا حسین حسینی از استقلال رفت؛ به این موضوع هم نمی‌پردازیم که آیا او گلر موفقی برای این تیم بود یا نه؟
می‌خواهیم کمی از آنتونیو آدان بگوییم. واقعیتش قبل از انتقال این گلر اسپانیایی به استقلال، منتقد او و تصمیم مدیران باشگاه بودیم. حتی درباره آدان نوشتیم که چطور او بعد از دوری ۱۷ ماهه از فوتبال، می‌خواهد بیاید و درون دروازه تیمی بزرگ به نام استقلال بایستد.
در دو بازی متوالی با تراکتور که اولی با شکست استقلال همراه شد و دومی با پیروزی، آدان از جمله شاگردان موفق ریکاردو ساپینتو بود. او البته در بازی سوپرجام یکی دو توپ را دوضرب گرفت اما در باقی دقایق نشان داد که می‌تواند دروازه استقلال را حداقل برای یک سال بیمه کند.
در دومین دیدار هم آدان نشان داد که بی‌جهت مورد توجه استقلال قرار نگرفته و ساپینتو بی‌دلیل روی جذبش اصرار نکرده است. شاید هنوز زود باشد به تمجید از آدان بپردازیم اما او از همین دو بازی با یکی از قدرت‌های فوتبال ایران، نمره قبولی گرفته و توانسته خیال هواداران استقلال را تا حدود بسیاری آسوده کند.
سال‌ها قبل، وقتی استقلال‌خوزستان با عبدالله ویسی برای کسب عنوان قهرمانی در لیگ برتر تلاش می‌کرد، دروازه‌بانی داشت به نام فرناندو دخسوس. یک گلر برزیلی و توانمند که نقش بسیاری در قهرمانی استقلال‌خوزستان ایفا کرد. ۲۲ آذر ۱۳۹۴ ویسی در مورد دخسوس این جمله تاریخی را به زبان آورد که هرگز از خاطرمان پاک نمی‌شود: «یک دروازه بان خوب از پدر و مادر خوب هم بهتر است و خدا را شکر که ما امروز یک پدر و مادر خوب داریم.»
بله؛ درست خواندید. ویسی برای اینکه نقشِ حضور یک دروازه‌بان خوب و آماده را توضیح بدهد، از این جمله استفاده کرد. باز هم تأکید می‌کنیم برای قضاوت کمی زود است اما حالا استقلال هم یک «پدر و مادر خوب» دارد. دروازه‌بانی ۳۸ ساله به نام آدان که ثبات را به هواداران استقلال هدیه داده و آن‌ها را به روزهای بهتر امیدوار کرده است.
