به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ احمد قویدل گفت: در شرایطی که بیماران تحت فشار شدیدترین تحریمهای خارجی قرار دارند، عدم تحویل دارو به دلیل بدهکاری بیمهها به شرکتهای، پخش ظلم مضاعف است و باید دادستانی و مراجع قضایی به این موضوع ورود کنند.
وی با اشاره به مشکلات اخیر در زنجیره تأمین دارو، اظهار داشت: همانطور که میدانید، تحریمهای یکجانبه و غیرانسانی آمریکا سالها است که اختلال جدی در دسترسی بیماران به دارو و تجهیزات پزشکی ایجاد کرده و ادعای خزانه داری امریکا مبنی بر تحریم نبود غذا و دارو فقط یک ادعای تبلیعاتی و زینتی برای سایت خزانه داری امریکا بوده است.
قویدل افزود: مصوبات اخیر شورای امنیت سازمان ملل، دسترسی بیماران ایرانی به دارو و تجهیزات پزشکی را بیش از گذشته محدود تر کرده است. در چنین شرایطی، ایجاد تحریم داخلی به دلیل بدهکاری بیمهها و خودداری شرکتهای پخش از تحویل دارو، اساساً قابل قبول نیست.
وی افزود: ما هر روز از استان های مختلف گزارش هایی داریم که شرکت های پخش از تحویل سهمیه های دارویی به مراکز درمانی و داروخانه ها خودداری می کنند. این روش غیر منطقی برای دریافت مطالبات شرکت های پخش، طی ماه جاری تسری یافته و رنج آن متوجه بیماران است.
مشاور هیئت مدیره کانون هموفیلی ایران در ادامه گفت: این چرخه معیوب سالها است در کشور جریان دارد و همواره مشکلساز بوده است. متأسفانه مسئولان راهکاری برای اصلاح این روند ارائه نکردهاند.
قویدل اظهار داشت: یکی از راهکارهای اساسی، حذف واسطهها و واریز مستقیم وجوه به حساب شرکتهای پخش است. همچنین میتوان یک شرکت پخش تخصصی برای داروهای خاص و گرانقیمت تأسیس کرد که طرف قرارداد مستقیم بیمهها باشد.
وی تأکید کرد: تا زمانی که این فرایند اصلاح نشده، دادستانها و شوراهای تأمین استانی باید مراقب باشند بیماران در معرض تحریم داخلی قرار نگیرند. عدم تحویل دارو به بیماران خاص و دیر درمان که داروی آنها سهمیهای بوده و با مرگ و زندگی این بیماران گره خورده است، باید در شرایط فوقالعاده کشور جرمانگاری شود. فشار بر بیماران نه توجیه دارد و نه در چارچوب منشور اخلاقی شرکتهای پخش میگنجد.
قویدل در پایان خاطرنشان کرد: وقت آن رسیده که دادستانی و سایر مراجع قضایی کشور به طور جدی به میدان بیایند و اجازه ندهند بیماران قربانی اختلافات مالی میان بیمهها و شرکتهای پخش شوند. سلامت مردم خط قرمز است و هیچ بهانهای برای زیر پا گذاشتن آن پذیرفته نیست.
