به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ یادداشت از علیرضا کمیلی/// آیا واقعا ترامپ نگران ساخت بمب اتمی است که اینقدر روی این مسأله تاکید میکند و حتی تا مرز حمله برای ربودن اورانیوم غنی شده ۶۰ درصد ایران پیش رفت یا ماجرا چیز دیگری است؟!
بنظر من آمریکایی ها بهتر از ما می دانند که جمهوری اسلامی ایران چنین قصدی نداشته و ندارد. همین که کشوری به نابودی تمدن و همه زیرساخت های خود تهدید میشود و باز هم سمت ساخت بمب نمیرود هم دلیل بر عدم باور به آن اقدام است هم نشان از در اختیار داشتن بمب های سنگین ولی غیر کشتار جمعی است که خلاف فتوای شرعی نیستند که در صورت لزوم بکارگیری میشوند.
اما دغدغه ترامپ در ماجرای هسته ای ایران، داخلی است چرا که اولا تجربه حمله دو دهه قبل به عراق و ادعای وجود سلاح های کشتار جمعی و نهایتا عدم اثبات آن و آبرویی که از بوش در آن ماجرا رفت تجربه تلخی بود که ترامپ نمیخواهد تکرار کند.
ثانیا هزینه های هنگفت و تبعات اقتصادی و سیاسی سنگینی که تا کنون این جنگ برای او داشته، نشان می دهد که او باید بتواند افکار عمومی داخل کشورش را در این موضوع قانع کند. او باید القا کند که واقعا یک خطر بالفعل را از بین برده و این همه هزینه ارزش آن را داشته است!
