به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ هیثم الغیس، دبیرکل اوپک، در روز پنجشنبه در مجمع اقتصادی بینالمللی سن پترزبورگ گفت که این سازمان انتظار رشد قوی تقاضای نفت را دارد و برآوردهای خود را تغییر نمیدهد. این اظهارات علیرغم درگیری در خاورمیانه و بستهبودن تنگه هرمز ارائه شد.
الغیس گفت: «علیرغم تمام اظهارنظرهایی که درباره کاهش تقاضای نفت وجود دارد، ما هنوز نشانههایی از آن ثبت نکردهایم».
وی افزود: «ما همچنان رشد قوی تقاضا به میزان 1.2 میلیون بشکه در روز را برای سال جاری میلادی پیشبینی میکنیم».
او همچنین گفت که سرمایهگذاریها در صنعت نفت نباید تحت تأثیر «رویدادهای مقطعی» که در هر نقطهای از جهان رخ میدهند، قرار گیرند.
الغیس تأکید کرد: «ما نیاز داریم که بهموقع و با فاصله کافی از زمان مورد نیاز، سرمایهگذاری کنیم تا برای تقاضایی که در آینده پیشبینی میکنیم، آماده باشیم».
الغیس در داشتن این دیدگاه تنها نیست. علیرغم همگرایی غیرمعمول فشارهای ژئوپلیتیک، قیمتهای بالا و رشد کندتر در مناطق کلیدی مصرفکننده، چندین نهاد پیشبینیکننده بزرگ تمایلی به تجدیدنظر اساسی در برآوردهای تقاضا به سمت پایین نداشتهاند. آژانس بینالمللی انرژی (IEA) پیشبینی رشد مثبت، هرچند محتاطانهتری، برای سال 2025 دارد و اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) هم بهطور مشابه در برابر کاهش چشمانداز مصرف خود مقاومت کرده است، هرچند ریسکهای نزولی را به رسمیت میشناسد. رشته مشترک در میان پیشبینیکنندگان این است که دادههای واقعی تقاضا و نه صرفاً شرایط کلاناقتصادی، هنوز توجیهکننده یک کاهش قابلتوجه در برآوردها نبوده است.
با این حال، اجماع نظر یکدست نیست. برخی تحلیلگران و بانکها به کاهش حاشیه سود پالایشگاهها، کاهش فعالیتهای صنعتی در چین و تضعیف تقاضای حملونقل بهعنوان نشانههای اولیه کند شدن رشد مصرف اشاره کردهاند، حتی اگر ارقام کلی هنوز با این روند همگام نشده باشند.
برای اوپک، هزینههای حفظ یک چشمانداز سازنده برای تقاضا قابلتوجه است. این گروه بهدقت در حال مدیریت افزایش تولیدها بوده است، بهطوری که چندین عضو در ماههای اخیر بشکههای بیشتری را به بازار بازگرداندهاند.
الغیس از تریبون مجمع سن پترزبورگ برای تقویت استدلالهای سرمایهگذاری در نفت استفاده کرد و هشدار داد که صنعت نفت باید سرمایهگذاریهای خود را با فاصله کافی از چرخههای آتی تقاضا انجام دهد. این نگرانی است که دبیرکل اوپک بارها آن را مطرح کرده است: بدبینی زودهنگام درباره نقش بلندمدت نفت، خطر ایجاد شرایطی برای کمبود عرضه را به همراه دارد، حتی در شرایطی که احساسات کوتاهمدت بازار محتاطانه شده باشد.
