به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ ۵۲ هزار خودروی ناقص در پارکینگهای سایپا به واسطه کمبود قطعات خاک میخورند و امکان تحویل این خودروها به متقاضیان و عرضه به بازار وجود ندارد. علت این موضوع عدم تأمین قطعات برای سایپا از سوی شرکت قطعهسازی کروز عنوان شد.
با توجه به موضوع خصوصیسازی سایپا، سه سناریو برای عدم عرضه قطعه به سایپا وجود دارد.
فارس در این باره نوشت: نخست تولید سایپا کاهشی شود و این موضوع بر ارزش سهام این شرکت اثر بگذارد تا قیمت، کاهش یابد. در این صورت خریدار پول کمتری پرداخت خواهد کرد. دوم؛ خصوصیسازی در ایرانخودرو توجیه شود، یعنی این گزاره القا شود که سایپای دولتی توان حرکت ندارد، اما ایرانخودروی خصوصیشده با شتاب در حال حرکت است. سوم؛ فاصله قیمت کارخانه و بازار بیشتر شود و آرزوی دیرینه قطعهسازان و خودروسازان، یعنی حذف قیمتگذاری دستوری، محقق شود. در چنین شرایطی قطعهسازان نفع بیشتری خواهند برد و میتوانند محصولات خود را با قیمتهای بالاتری به فروش برسانند.
علی خضریان، نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس با اشاره به افت جدی تولید شرکتهای خودروسازی سایپا و پارسخودرو گفت: سال گذشته هشدار دادیم که واگذاری ایرانخودرو به شرکت قطعهساز کروز نه تنها با روح خصوصیسازی واقعی همخوانی ندارد، بلکه مصداق روشن خصوصیسازی رانتی و انحصارگرایانه است، اما مسئولان ذیربط نسبت به آن توجه لازم را نشان ندادند.
خضریان با اشاره به افت ۶۶ درصدی تولید سایپا و کاهش ۷۸ درصدی تولید پارسخودرو در دو ماهه ابتدایی امسال، تصریح کرد: وقتی یکی از تولیدکنندگان و واردکنندگان اصلی قطعه در کشور، سهامدار اصلی یک شرکت تولید خودرو میشود، مشخص است که برای خروج رقیب خود از بازار انگیزه دارد و با عدم تأمین قطعه، تولید آنها را تحتالشعاع قرار میدهد.
خضریان افزود: مگر آقایان مدعی نبودند که با واگذاری ایرانخودرو به بخش خصوصی، وضعیت کمیت و کیفیت تولید این شرکت افزایش خواهد یافت؟ چرا امروز مردم هم از کیفیت، هم از کمیت و هم از قیمت سرسامآور خودرو شاکی هستند؟
وی با اشاره به اینکه تورم نقطهبهنقطه خرید وسایل نقلیه در اردیبهشتماه امسال، بنا بر گزارش مرکز آمار ایران، از ۱۲۵ درصد عبور کرده است، گفت: کجاست آن بهبودی که قولش را داده بودند؟
نماینده مردم تهران در مجلس، با ابراز انتقاد از فرآیند واگذاری ایرانخودرو به شرکت کروز، گفت: در حوزه خودروسازی باید به سمت تقویت رقابت و دوری از انحصار حرکت میکردیم، اما آنچه در این واگذاری رخ داد، عملاً تقویت انحصار و سپردن مدیریت آن از دولت به بخش خصوصیای بود که میتواند سایر شرکتها را به سمت نابودی ببرد. این مسیر باید به سرعت اصلاح شود.
