به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ علی خضریان، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و از ادوار دانشجویی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل، در نشست سالانه اردوی جهاد اکبر که هرساله در مشهد مقدس از سوی اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل برگزار میشود، حضور یافت و به تبیین موضوعات تشکیلاتی و راهبردی مهم کشور پرداخت.
خضریان در ابتدای این جلسه ضمن گرامیداشت یاد و خاطره همه شهدای دفاع مقدس و جنگ تحمیلی اول، دوم و سوم اظهار داشت: این شهدا برای امنیت من و شما جان خود را فدا کردند تا امروز اینجا بتوانیم جمع شویم و بازتعریفی از نقش خودمان در جبهه انقلاب اسلامی و سربلندی ایران اسلامی داشته باشیم.
عضو کمیسیون امنیت ملی با بیان این مسئله که دشمن در تلاش است تا با بازگشایی دوباره دانشگاهها، جوی علیه جبهه انقلاب اسلامی فعال کند، تصریح کرد: امروز وظیفه همه ما این است که همانطور که فرزندان غیور نیروهای مسلح و جبهه مقاومت، چه در ایران، چه در جنوب کشور و چه در منطقه، با دشمن آمریکایی–صهیونی میجنگند، ما نیز خود را به بصیرت و آگاهی مسلح کنیم تا بتوانیم نقشههای دشمن را شناسایی و در برابر آن اقدامِ بهموقع و مؤثر انجام دهیم.
وی افزود: برای ورود به بحث دانشگاهی، نخست باید دوگانهای را بشناسیم که جریان وابسته به دشمن در داخل کشور، به ویژه از طریق سفارتخانههای کاغذی یعنی رسانههای مکتوب و امروزه با نامهایی چون «رایزنهای فرهنگی رسانهای» در فضای مجازی، در تلاش برای ایجاد آن است. این دوگانهسازی با هدف انفعالسازی افکار عمومی و مهندسی شرایط داخلی طراحی شده تا از دل آن، یکی از مهمترین پاشنههای آشیل نظام یعنی دانشگاه را هدف قرار داده و علیه آن اقدام کنند.
خضریان با اشاره به تیتر مغرضانه روزنامه سازندگی ادامه داد: اخیراً روزنامه «سازندگی» تصویری از آقای مرعشی منتشر کرده با این تیتر که «مردم میخواهند زندگی کنند» و در روزهای آینده نیز با تیترهایی از این دست روبرو خواهیم بود که سعی دارند دوگانهای به نام «جنگ و صلح» بسازند؛ بهطوری که عدهای جنگطلب میخواهند کشور را به آتش بکشند و اگر میخواهند بجنگند، خودشان بروند و بجنگند! اما پرسش اینجاست: کدام انسان فطرتاً از ناامنی و موشکباران خوشحال است؟ چه کسی به دنبال جنگ است؟ این دوگانه، دوگانهای باطل است؛ چراکه اصل مسئله، تقابل «سازش» و «مقاومت» است، نه «جنگ» و «صلح». اتفاقاً جنگ، زاییده سازش و عقبنشینی است، نه مقاومت و ایستادگی.
نماینده مردم تهران تصریح کرد: برخی از آقایان مطرح کردند که «ما وسط مذاکره بودیم و مقاومت کردیم و جنگ شد»؛ معنای این حرف این است که اگر سازش انجام میگرفت، جنگ رخ نمیداد! خضریان افزود: این مواضع غلط است، چراکه دلیل اصلی جنگ و حمله دشمن، دادن پالس ضعف به دشمن است.
ادوار اتحادیه انجمنهای اسلامی دانشجویان مستقل در ادامه اظهار داشت: دشمن در جنگ به دنبال دستاورد است؛ جنگی بیدستاورد، معنا و منطقی ندارد. محاسبات دشمن زمانی به این نتیجه میرسد که میتواند به دستاورد برسد که احساس کند رقیب یا کشوری که قصد رویارویی با آن را دارد، در وضعیت ضعف قرار گرفته است. هیچ کشوری با کشوری قوی و استوار وارد جنگ نمیشود. اگر دشمن احساس کند که طرف مقابل در اوج قدرت ایستاده، از درگیری اجتناب میکند. وی افزود: اگر آمریکاییها محاسبات امروز را داشتند، شاید اصلاً جنگی آغاز نمیکردند. بسیاری از سیاستمداران، فرماندهان و اندیشکدههای آمریکایی، نه تنها در رسانههایشان، بلکه در مجامع داخلی خود نیز اذعان دارند که محاسباتشان درباره ایران دچار خطا بوده است. در یکی از موشکبارانها، با برخی ناظران میدانی در منطقه ارتباط برقرار شد. آمریکا تعداد کشتههای خود را هشت نفر اعلام کرده، اما ارزیابی میدانی من به عنوان عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، آمار بسیار بالاتری را نشان میدهد. این سخن برای رسانه نیست؛ بلکه ارزیابی واقعی از میدان جنگ است. گفتن ۸۰ کشته، شوخی نیست؛ ولی آیا آمریکا به دنبال چنین تلفاتی بوده است؟ بر اساس گزارشهای دریافتی از نیروهای مسلح، شمار کشتههای آمریکایی در منطقه بیش از ۹۰۰ نفر است، در حالی که آنها رقمهای زیر ۲۰ نفر را اعلام میکنند.
خضریان گفت: این شرایط، نشاندهنده قدرت و ایستادگی جمهوری اسلامی ایران و ملت بزرگ ایران است. اگر آمریکاییها میدانستند که ایران اینگونه مقاومت میکند، حتماً در محاسبات خود تجدید نظر میکردند. حال در چنین فضایی، برخی صحبت از عادیسازی روابط، باز شدن گذرگاهها و زندگی عادی میکنند. شاید برخی فراموش کرده باشند که زمانی در این کشور توافق برجام امضا شد؛ همان توافقی که برخی آن را نماد سازش میدانستند. بعدها خود آقای روحانی، رئیسجمهور وقت، در رسانهها مطرح کردند که پس از برجام، طرف مقابل خواستار گفتوگو درباره مسائل منطقهای و موشکی نیز شده است؛ یعنی پس از یک سازش، به دنبال برجامهای دوم و سوم بودند. این سخن، سخنی درونی و محرمانه نیست؛ بلکه خود آقای روحانی آن را در رسانهها مطرح کرده است. مضامین این سخنان نشان میدهد که تسلیم شدن در یک نقطه، تنها طمع دشمن را برای گرفتن امتیازات بیشتر افزایش میدهد. آقای روحانی، رئیسجمهور اسبق، نقل میکند که در آن دوره تأکید شده بود باید درباره سوریه گفتوگو کنیم. این سخنان که پیش از سقوط سوریه مطرح میشد، در واقع نقدی بر مواضع حاکمیت بود. ایشان پس از دوران ریاستجمهوری خود اظهار داشته است که جمهوری اسلامی فرصت تفاهم درباره سوریه را از دست داده؛ یعنی نوعی برجام منطقهای در مورد سوریه میتوانست با غرب امضا شود.
خضریان ادامه داد: به اعتقاد من، کسی که روزی رئیس شورای عالی امنیت ملی این کشور بوده، متوجه این نکته اساسی نبود که سوریه نه فقط بخشی از جبهه مقاومت، بلکه یک خاکریز دفاعی برای جمهوری اسلامی ایران محسوب میشود. وقتی با دشمنی روبهرو هستید که نقطه قوتش نیروی هوایی است و پس از ۷ اکتبر ثابت شد که نقطه ضعفش نیروی زمینی است، از دست دادن مرزهای زمینی گسترده، آسمان سوریه، اردن و عراق را برای او باز میکند. در چنین شرایطی، جمهوری اسلامی ایران با رژیم صهیونیستی هممرز هوایی خواهد شد؛ همانطور که امروز نیز عملاً چنین شده است. این هممرزی در جایی رخ داده که نقطه قوت دشمن و نقطه ضعف ماست.
نماینده مردم تهران توضیح داد: پیش از سقوط سوریه، نیروی هوایی رژیم صهیونیستی با پشتیبانی آمریکا قدرتمند بود و عراق نیز در حوزه پدافندی توان مقابله نداشت. اما چرا صهیونیستها و آمریکاییها پیش از آن به ما حمله نمیکردند؟ چون با آنها هممرز زمینی بودیم و ارتشی سازمانیافته در سوریه در برابرشان ایستاده بود. اگر خطایی مرتکب میشدند، در زمین پاسخ قاطع و شکنندهای دریافت میکردند و قطعاً در این عرصه زمینگیر میشدند.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس گفت: حالا همین افراد، که خود را کارشناس و استاد میدانند، درباره جنوب لبنان نیز همین سخنان را تکرار خواهند کرد. دیشب، در قطار، یکی از نمایندگانی که در جلسه با رئیسجمهور برای گروههای سیاسی حضور داشت، به من گفت که چرا در آن جلسه شرکت نکردم. گفتم که کار داشتم و مجلس اجازه نداد. ایشان گفت که در آن جلسه، آقای مطهری – که پیشتر نایبرئیس مجلس در دوره شهید لاریجانی بود – در حضور رئیسجمهور مطرح کرده بود که میتوان درباره لبنان نیز تفاهمنامهای تنظیم کرد و کار را به نفع کشور تمام کرد. ایشان اصرار داشت که بر لبنان پافشاری نکنیم. اما سؤال اینجاست که مقاومت لبنان، یعنی حزبالله، امروز برای چه هدفی درگیر جنگی بزرگ و کثیف با دشمن شده است؟ آیا این مقاومت برای حفظ کیان و امنیت منطقه نیست؟
خضریان ادامه داد: اگر جنوب لبنان از دست برود، سقوط لبنان قطعی است؛ این را باید بهعنوان یک اصل پذیرفت. متأسفانه برخی از مسئولین غربگرا در لبنان یا این حقیقت را درک نمیکنند، یا عمداً در همین مسیر حرکت میکنند. اما فارغ از سرنوشت لبنان، سوریه که از دست رفته، به محلی برای جولاندهی صهیونیستها تبدیل خواهد شد و این تهدید بهسمت ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس گسترش مییابد. با تکمیل محاصره عراق، دشمن این بار با جمهوری اسلامی ایران هممرز زمینی خواهد شد.
وی افزود: حزبالله لبنان امروز نه فقط برای لبنان، که به جای نیروهای ترک، اعراب، عراق و حتی جمهوری اسلامی ایران در حال جنگیدن است. مسئولان پاکستانی نیز به ما میگویند که اگر صهیونیستها پیشروی کنند، به پاکستان هم رحم نخواهند کرد و شیعیان آنجا نیز آسیب خواهند دید. در حقیقت، حزبالله به جای جهان اسلام – اعم از شیعه و سنی – در حال نبرد است.
این ادوار جنبش دانشجویی در ادامه به تلاشهای برخی سیاستمداران در خصوص نادیده گرفتن پیششرط لبنان اشاره کرد و گفت: آقای مطهری، که روزی از شخصیتهای سیاسی این کشور و نایبرئیس مجلس بود، در حالی که خود شاهد شهادت آقای لاریجانی (از نزدیکان ایشان) بود، امروز میگوید لبنان را رها کنیم. در ماههای اخیر، چند سفری به لبنان داشتم. در یکی از این سفرها، به دلیل بسته بودن آسمان سوریه، مجبور شدیم از مسیر دیگری وارد لبنان شویم. در آن سفر، آقای لاریجانی – که دبیر شورای عالی امنیت ملی بود – درباره حزبالله لبنان، وضعیت این کشور و نیز دستورات رهبری شهید برای انتقال به نیروهای مقاومت بحث و تبادل نظر کردند و نقش هر یک از ما در دیدارها مشخص شد. آقای مطهری نیز احتمالاً بخشی از این مباحث را از ایشان شنیده است.
خضریان با بیان اینکه موضوع، جنگ و صلح نیست که کسی بگوید لبنان را رها کنیم، اظهار داشت: مگر میشود بدون ابزار مقاومت در لبنان، یمن، عراق و انشاءالله در آینده نزدیک، با جوانان مقاوم سوریه و کرانه باختری، این سگهای هار منطقه را کنترل کرد؟ مگر ما آغازگر جنگ بودیم؟ چرا کسی از این افراد نمیپرسد که ما وارد جنگ شدیم یا دشمن؟ ما به کسی حمله نکردیم که بخواهند ما را جنگطلب بنامند.
وی در پایان گفت: دشمن پس از جنگ تحمیلی دوم، که به نفسنفس افتاده بود و به آتشبس کشیده شد، در کجا احساس ضعف جمهوری اسلامی ایران را تشخیص داد؟ در خیابانهای ۱۸ و ۱۹ دی و دانشگاه، جایی که احساس کرد بدنهای به نفع او عمل خواهد کرد. لابی صهیونیستی توانست فضاسازی کند تا ترامپ را درگیر جنگ کند. برآورد آنها این بود که کار تمام است. اما بحمدالله این اتفاق نیفتاد.
