به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» ،هیلارى کلینتون پا جاى پا جورج بوش گذاشته است. این عنوانىست که روزنامه انگلیسى گاردین براى تازهترین گزارش خود در باب پرونده هستهاى ایران انتخاب کردهاست. عنوانى ساده و زودفهم که نشان مىدهد یک سال سر و صداهاى آقاى رئیسجمهور و دستگاه دیپلماسى او براى پایان دادن به مناقشهها چندان وجاهت و مقبولیت نداشته است.
گاردین در ادامه مىنویسد، هیلارى تمام سعى خود را به کار گرفت تا واژگانى را انتخاب کند که نشاندهنده تلاش جدى ایالات متحده در یک سال گذشته براى دوستى با ایران باشد و البته دست رد تهرانىها بر سینه واشنگتن نشینها. شاید این ادعا درست باشد اما ما هرگز مدرکى دال بر تایید یا تکذیب آن در دست نداریم. چرا که در یک سال گذشته اصلا پیشنهادى جدى به ایرانىها براى گفت و گو نشد.
هیلارى کلینتون با این اظهارات خود در حقیقت همه دستاورد اندک دولت باراک اوباما در یک سال گذشته براى تغییر چهره دستگاه دیپبلماسى امریکا و فاصلهگیرى از سیاستهاى جورج بوش را زیر سوال برد. همین اظهارات به ظاهر کوتاه اما تند و تیز کافى بود تا اثبات شود که دولت دموکرات اوباما هم عملا با دولت جمهورىخواه بوش حداقل در عرصه سیاست خارجى تفاوت چندانى ندارد.
جورج بوش در سال هاى حضور در قدرت به راحتى اعلام کرده بود که با دولتهایى مانند ایران و کرهشمالى وارد مذاکره نمىشود چرا که این مذاکره در حقیقت نوعى پاداش دادن به آنها بابت رفتارهاى غیردیپلماتیکشان است! بوش همواره تاکید داشت که دولتهایى مانند ایران باید براى پیششرط مذاکرات هم که شده رفتارهاى خود را تغییر دهند. از منظر بوش ابتدا ایران رفتارهاى خود را تغییر مىدهد و پس از آن مىتواند سر یک میز با امریکایىها بنشیند و مذاکره کند!
هیلارى کلینتون نیز در حقیقت همین ایده و باور را در آغوش کشید. او این ایده را که هم زمان با افزایش خطر ایران و توان این کشور براى دستیابى به تسلیحات هستهاى نیاز به مذاکرات دیپلماتیک یک ضروت است، رد کرد. در عوض خانم وزیر دقیقا دیدگاهى متضاد را ادعا کرد: ما نمىخواهیم وارد مذاکره با ایران شویم آن هم در شرایطى که این کشور در حال تولید بمب است.
مشخص نیست که آیا دولت ایران مىتوانست به زنجیرهاى از پیشنهادهایى که به آن شد پاسخ دهد یا خیر؟ حقیقت این است که به هیچ وجه چنین پیشنهادهایى به دولت ایران نشد. دولت باراک اوباما نیز درست مانند بوش نشان داد که تنها در یک حوزه حاضر به مصالحه و مذاکره با ایران است و آن هم برنامه هستهاى این کشور است. نه تنها ایران که هیچ کشور دیگرى حاضر نیست تنها در یک حوزه که آن هم انتخاب دشمن است وارد مذاکره شود. ایران هم براى مذاکره با امریکا اولویتهایى را در سر دارد که از نظر این کشور مهمتر از بحث هستهاى است.
در برابر ایران امروز اوباما باید همان جملاتى را بگوید که ریچارد نیکسون 35 سال پیش خطاب به چینىها گفت: اگر موافق هستید که تمام موارد نگرانى و شکایت هاى ما را بشنوید ما هم مىتوانیم تمامى موارد مورد نظر شما را بشنویم.
کلینتون بارها تاکید کرده است که قرار نیست چنین پیشنهادى را به ایرانىها بدهد. در عوض خانم وزیر همان سیاست قدیمى در مورد ایران را پیش گرفته است. سیاستى دال بر انزوا، تهدید و تشدید تحریمها. هیلارى همچنان به به بار نشستن این سیاست امیدوار است.
گاردین در پایان مقاله خود مىنویسد، سیاست هیلارى که در حقیقت با زبان بىزبانى حمله نظامى به ایران را فریاد مىزند اسرائیلىها و لابى صهیونیستها در واشنگتن و البته مخالفان منطقهاى ایران نظیر عربستان سعودى را شاد مىکند.
