به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ پیش از این نیز درخواست های دیگری توسط دانشگاهیان مبنی بر حضور مسئولان و پاسخگویی مطرح شده بود؛که هر یک با عذر و بهانه ای منتفی شد.
با این حال خانم برهان آزاد دبیر کل اتحادیه پایاپای آسیا که به عنوان نماینده بانک مرکزی در این همایش شرکت یافته بود؛در ابتدای سخنرانی تصریح کرد که نماینده بانک مرکزی نیست!
دبیر کل اتحادیه پایاپای آسیا در ادامه هدف از پیمان پولی دوجانبه را تامین نقدینگی در زمان ایجاد بحرانهای مالی، تقویت پول ملی کشورها و بسط فعالیتهای تجاری ذکر نمود؛ ومصون سازی در مقابل نوسانات ارزی و ایجاد تنوع در پایانه های ارزی را از جمله مزایای این طرح دانست. وی اراده ملی کشورها، روابط سیاسی مستحکم بین دوکشور، داشتن ساختار اقتصادی مناسب، تعادل تراز تجاری، وجود ساختارهای فنی و تبیین آیین نامه های تجاری را از جمله الزامات پیمانهای پولی دوجانبه دانست و در پایان پیمانهای پولی دوجانبه را راهکار اقتصادی مناسبی برشمرد که در صورت مهیا بودن شرایط میتواند مشکل گشا باشد.
مهمان دیگر این همایش ملایی، کارشناس اقتصاد بین الملل بود. وی با مروری بر تاریخ تحریم پس از انقلاب اسلامی، تحریم های نفتی و بانکی را که در سال 1390 علیه کشور اعمال شده اند را از جمله تحریمهای شکننده برشمرد؛ و پیمان پولی دوجانبه را راهکاری برای تحریم بانکی خواند. این کارشناس اقتصاد بین الملل، انتقال و آزادسازی ارز، کاهش هزینه های تبادل ارز، گرفتن نوسانات ارز و استفاده از پول ملی برای تجارت را از جمله مشکلاتی بر شمرد که با استفاده از این پیمان قابل رفع است.
وی در ادامه استفاده از این روش را برای ذخیره سازی ارز نفی کرده و در عوض آن را راهی مناسب برای تسویه تجاری خواند. هم چنین تصریح کرد: می توان با برنامه ای منطقی طی چهار الی پنج سال، حدود 30 درصد از تراکنش های مالی را با دلار، 15 درصد را با یورو و 55 درصد را با استفاده از پیمان پولی دوجانبه انجام داد.
وی ادامه داد: تنها پنج کشور چین،هند،امارات،تایوان و روسیه حدود 50 درصد از مبادلات تجاری ما را به خود اختصاص میدهند؛ و با وجود اعلام آمادگی کشورهایی نظیر روسیه،ترکیه و پاکستان؛شرایط برای انعقاد پیمان پولی دوجانبه مهیاست.
ملایی در پایان ذکر کرد: ما یک کشور انقلابی هستیم که در برابر هژمونی آمریکا ایستاده ایم ،در این را ه هزینه ی زیادی پرداخته ایم و بهترین جوانانمان را قربانی کرده ایم تا دنیای مادی گری ای را که آمریکا برای ما تصور کرده است تغییر دهیم چرا ؟ چون ما می خواستیم دنیایی مبتنی بر خدا پرستی را بنا کنیم. الان اگر بخواهیم این راه را ادامه بدهیم با وابستگی تراکنش های مالی مان به دلار این کار امکان پذیر نیست یعنی اگر حتی ما مجاز به استفاده از دلار باشیم، حق استفاده از آن را نداریم چرا که نباید اجازه بدهیم یک کشور بر ما مسلط باشد. نکته ی دوم این است که الان آمریکا در مذاکرات می گوید که من میخواهم جلوی بمب اتمی ایران را بگیرم و بنا بر خواست او باید کل تاسیسات اتمی را جمع کنیم. فرض کنید که ما این کار را بکنیم و فرض کنید در آن صورت طبق ادعای آمریکایی ها تحریم ها برداشته شود. خب الان ما یک قدرت منطقه ای هستیم در آن صورت به قدرتی جهانی تبدیل می شویم که در این صورت برای آمریکا هزاران بار بد تر است!! اگر کسی می تواند، دلیلی منطقی برای اینکه آمریکا سازمان تحریم را به هم بزند؛ بیاورد. مگر ما در مذاکرات اخیر هر چه گفتند اجرا نکردیم؟ آیا حاضر شدند درصد کمی از تحریم ها را بردارند؟ نه ؟ پس باید روشمان را عوض کنیم.
