به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، کمیته دفاع از حقوق هسته ای بعد از ۲۶ ساعت تحصن در دانشگاه شیراز با قرائت بیانیه ای تحصن را خاتمه دادند.
متن این بیانیه بدین شرح است:
، بسم الله الرحمن الرحیم
وَالَذینَ جاهَدوا فینا لَنَهدینَّهم سُبلنا
و آنها که در راه ما (با خلوص نیت) جهاد کنند، قطعا به راه های خود هدایتشان خواهیم کرد. (عنکبوت – ۶۹ )
برای کشوری که اتکا به درون و توان داخلی یک اولویت است، باید احساس اعتماد مردم به سیاست های دولت هم بالا باشد تا با پیوند مردم و دولت، پیشرفت حاصل شود.
در شرایطی که متاسفانه دولتمردان فضایی برای بیان مطالبات دانشجویی از تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان فراهم نمی کنند و کار به جایی می رسد که درخواست های مکرر تجمعات دانشجویی با عدم موافقت مواجه می شود ما دانشجویان دانشگاه های جنوب کشور به عنوان بخشی از بدنه ی فعال ملت غیور ایران اسلامی بر آن شدیم تا در روز دوشنبه ۱۱ خرداد اقدام به برگزاری تحصن دانشجویی در مسجد دانشگاه شیراز ، به منظور ، بیان مطالبات خود مبنی بر انتشار جزئیات مذاکره در راستای همدلی دولت با ملت، ابراز نگرانی نسبت به امنیت و استقلال کشور با توجه به بحث بازرسی ها و بازجویی ها و ایستادگی در مقابل زیاده خواهی ها و گزافه گویی های طرف مورد مذاکره، نماییم. مذاکره در مورد پیشرفت اساسی بومی کشور اصلاً معنا ندارد. این ملت برای استقلالش خون های بسیار داده است.
این ملت دیگر نمی تواند تکه پاره های بدن فرزند دیگرش را از لابه لای یک اتومبیل سوخته ی دیگر جمع آوری کند. این ملت بر نمی تابد درهای کشور برای دشمنش که علنی با اون دشمنی می کند باز شود؛ حال تحت هر عنوانی که می خواهد باشد. استقلال عزت و امنیت کشور مقدم است بر مسئله هسته ای، و مذاکره بر سر این مسائل اساساً معنا ندارد.
در راستای انتقال مطالبات دانشجویان به تیم مذاکره کننده در بیان شماره۲ مسئول دفتر وزارت امور خارجه در شیراز را جهت انتقال دغدغه ها، نگرانی ها و مطالبات به مسئولین مربوطه دعوت کردیم لکن گوش هیچکس شنوای صدای دانشجویان نیست. انتظار ما همدلی دولت با ملت بود، که ظاهراَ این خواسته، خواسته ی زیادی است. اما دولت بداند ما همچنان همدل و همزبان او خواهیم بود. و امیدواریم در حل مشکلات توفیق یابد. ما کمک به دولت جهت گشایش مشکلات کشور را برای خودمان یک فریضه می دانیم. پیشنهاد می کنیم دولت از این قبیل حرکات به چشم یک فرصت نگاه کند، و از این خفقان نرم دست بردارد. از ما نخواهید ساکت بمانیم، از ما نخواهید دهانمان را بدوزیم، از ما بخواهید بمیریم اما از ما نخواهید چشممان را به روی مصالح، منافع، استقلال و امنیت کشور ببندیم. ما را بکشید اما به شعورمان توهین نکنید. دانشجو زنده، بیدار و هشیار است، و هیهات که ننگ رفتن زیر بار شرق و غرب را بپذیرد.
ما در آستانه نیمه شعبان هستیم. حال که کسی اینجا گوش شنوایی برای شنیدن حرف های ما ندارد ای آقا و مولا و ای صاحب ما یا حجت ابن الحسن (عج) ما استغاثه خود را به پیشگاه شما می آوریم:
ای مولای ما! جوانانی هستیم در سنگر علم ، برخاسته از دل ملت، فرزندان امام روح الله(ره) و داعیه دار هزاران لاله به خون خفته با کوله باری پر از رسالت.
سید و مولای ما امروز سربازان کویت در آستانه میلاد پر نورات در این مکان همراه و همنوا با پیر محبوبت گرد آمده ایم تا به همه ستیزه جویان عالم بگوییم اجازه نخواهیم داد تهدید بر این ملت سایه افکند .ملتی که حسین (ع) را دارد از شهادت باکی ندارد ما یا دنیا را از لوث وجود استکبار پاک خواهیم کرد و دست یکدیگر را از شوق این پیروزی خواهیم فشرد یا به آن شادی عظیم تر خواهیم رسید و شهادت را در آغوش خواهیم کشید که در هر صورت پیروزی از آن ماست .
آقا و مولای ما تا آن لحظه بر دامانت آرام بگیریم مدافع حقوقی خواهیم ماند که مرهون خون هزاران شهید است .ای سید ما ما هنوز بغض نجوای علم دارتان در کوران فتنه را در گلو داریم. اما از همینجا با شما عهد می بندیم تا لحظه ی آمدنتان در تمام صحنه های دفاع از انقلاب که مقدمه ی حکومت دولت عدل شماست بمانیم.
ما از این شایعه پراکنی ها نمی هراسیم، ما از اینکه علیه ما چیزی بنویسند باکی نداریم. آن زمانی که ما تصمیم به این کار گرفتیم، نخواستیم در هیچ کجا و نزد هیچ کس وجاهت پیدا کنیم. بی مهری مسئولین ما را ناامید نمی کند، چرا که در این کشور پدری داریم که سایه اش بالای سر ماست و این به همه ی این درد و رنج های حاصل از بی مهری های سایرین می ارزد. ما فقط خواستیم به امر خدا عمل کنیم و ان شاءالله از این به بعد نیز خواهیم کرد...
امروز که این نامه را می نویسیم هرچند درد هست اما نخواهیم گذاشت سستی و نومیدی بر ما مستولی شود و بر اراده ی انقلابیِ مان خدشه ای وارد کند... اکنون قلب زخم خورده ی خود را در محضر خدای متعال ارائه می دهیم... و او قطعاً شاهد، ناظر، هادی و کافی است...
حال نیز پس از همه ی این ها، ما سربازان کوچکتان مثل همیشه ایستاده ایم و در راستای اعتلای نظام اسلامی به وظیفه مان عمل خواهیم کرد و از خداوند متعال می خواهیم در این راه ایمانی ثابت به ما عنایت فرماید.
در پایان ضمن تشکر ویژه از تمام دانشجویانی که با توجه به فرا رسیدن فصل امتحانات در دانشگاه ها در تحصن حضور پیدا کردند و تمام افراد حقیقی و حقوقی و اتحادیه ها و تشکل های دانشجویی سراسر کشور که از این حرکت اعلام حمایت کردند اعلام می کنیم این تحصن در این مکان خاتمه می یابد.
در آخر نظر به عدم توجه مسئولین نسبت به دغدغه های دانشجویان در مورد مسائل اساسی کشور در جهت ایستادگی در مقابله زیاده خواهی های آمریکای جنایتکار، نیرنگ باز و بدعهد و همچنین ایستادگی بر حقوق مسلم این ملت –امنیت و استقلال- اراده ی دانشجویان جهت برگزاری تحصن های دانشجویی در کشور کاملاً جدی است. دانشجویان ایران اسلامی هوشیارانه روند مذاکرات را رصد کرده و در صورت لزوم از ظرفیت های مختلف برای رساندن پیام خود استفاده خواهند کرد. ما بدریون این انقلابیم که تا آخر ایستادیم .
این ملت دیگر نمی تواند تکه پاره های بدن فرزند دیگرش را از لابه لای یک اتومبیل سوخته ی دیگر جمع آوری کند. این ملت بر نمی تابد درهای کشور برای دشمنش که علنی با اون دشمنی می کند باز شود؛ حال تحت هر عنوانی که می خواهد باشد. استقلال عزت و امنیت کشور مقدم است بر مسئله هسته ای، و مذاکره بر سر این مسائل اساساً معنا ندارد.
در راستای انتقال مطالبات دانشجویان به تیم مذاکره کننده در بیان شماره۲ مسئول دفتر وزارت امور خارجه در شیراز را جهت انتقال دغدغه ها، نگرانی ها و مطالبات به مسئولین مربوطه دعوت کردیم لکن گوش هیچکس شنوای صدای دانشجویان نیست. انتظار ما همدلی دولت با ملت بود، که ظاهراَ این خواسته، خواسته ی زیادی است. اما دولت بداند ما همچنان همدل و همزبان او خواهیم بود. و امیدواریم در حل مشکلات توفیق یابد. ما کمک به دولت جهت گشایش مشکلات کشور را برای خودمان یک فریضه می دانیم. پیشنهاد می کنیم دولت از این قبیل حرکات به چشم یک فرصت نگاه کند، و از این خفقان نرم دست بردارد. از ما نخواهید ساکت بمانیم، از ما نخواهید دهانمان را بدوزیم، از ما بخواهید بمیریم اما از ما نخواهید چشممان را به روی مصالح، منافع، استقلال و امنیت کشور ببندیم. ما را بکشید اما به شعورمان توهین نکنید. دانشجو زنده، بیدار و هشیار است، و هیهات که ننگ رفتن زیر بار شرق و غرب را بپذیرد.
ما در آستانه نیمه شعبان هستیم. حال که کسی اینجا گوش شنوایی برای شنیدن حرف های ما ندارد ای آقا و مولا و ای صاحب ما یا حجت ابن الحسن (عج) ما استغاثه خود را به پیشگاه شما می آوریم:
ای مولای ما! جوانانی هستیم در سنگر علم ، برخاسته از دل ملت، فرزندان امام روح الله(ره) و داعیه دار هزاران لاله به خون خفته با کوله باری پر از رسالت.
سید و مولای ما امروز سربازان کویت در آستانه میلاد پر نورات در این مکان همراه و همنوا با پیر محبوبت گرد آمده ایم تا به همه ستیزه جویان عالم بگوییم اجازه نخواهیم داد تهدید بر این ملت سایه افکند .ملتی که حسین (ع) را دارد از شهادت باکی ندارد ما یا دنیا را از لوث وجود استکبار پاک خواهیم کرد و دست یکدیگر را از شوق این پیروزی خواهیم فشرد یا به آن شادی عظیم تر خواهیم رسید و شهادت را در آغوش خواهیم کشید که در هر صورت پیروزی از آن ماست .
آقا و مولای ما تا آن لحظه بر دامانت آرام بگیریم مدافع حقوقی خواهیم ماند که مرهون خون هزاران شهید است .ای سید ما ما هنوز بغض نجوای علم دارتان در کوران فتنه را در گلو داریم. اما از همینجا با شما عهد می بندیم تا لحظه ی آمدنتان در تمام صحنه های دفاع از انقلاب که مقدمه ی حکومت دولت عدل شماست بمانیم.
ما از این شایعه پراکنی ها نمی هراسیم، ما از اینکه علیه ما چیزی بنویسند باکی نداریم. آن زمانی که ما تصمیم به این کار گرفتیم، نخواستیم در هیچ کجا و نزد هیچ کس وجاهت پیدا کنیم. بی مهری مسئولین ما را ناامید نمی کند، چرا که در این کشور پدری داریم که سایه اش بالای سر ماست و این به همه ی این درد و رنج های حاصل از بی مهری های سایرین می ارزد. ما فقط خواستیم به امر خدا عمل کنیم و ان شاءالله از این به بعد نیز خواهیم کرد...
امروز که این نامه را می نویسیم هرچند درد هست اما نخواهیم گذاشت سستی و نومیدی بر ما مستولی شود و بر اراده ی انقلابیِ مان خدشه ای وارد کند... اکنون قلب زخم خورده ی خود را در محضر خدای متعال ارائه می دهیم... و او قطعاً شاهد، ناظر، هادی و کافی است...
حال نیز پس از همه ی این ها، ما سربازان کوچکتان مثل همیشه ایستاده ایم و در راستای اعتلای نظام اسلامی به وظیفه مان عمل خواهیم کرد و از خداوند متعال می خواهیم در این راه ایمانی ثابت به ما عنایت فرماید.
در پایان ضمن تشکر ویژه از تمام دانشجویانی که با توجه به فرا رسیدن فصل امتحانات در دانشگاه ها در تحصن حضور پیدا کردند و تمام افراد حقیقی و حقوقی و اتحادیه ها و تشکل های دانشجویی سراسر کشور که از این حرکت اعلام حمایت کردند اعلام می کنیم این تحصن در این مکان خاتمه می یابد.
در آخر نظر به عدم توجه مسئولین نسبت به دغدغه های دانشجویان در مورد مسائل اساسی کشور در جهت ایستادگی در مقابله زیاده خواهی های آمریکای جنایتکار، نیرنگ باز و بدعهد و همچنین ایستادگی بر حقوق مسلم این ملت –امنیت و استقلال- اراده ی دانشجویان جهت برگزاری تحصن های دانشجویی در کشور کاملاً جدی است. دانشجویان ایران اسلامی هوشیارانه روند مذاکرات را رصد کرده و در صورت لزوم از ظرفیت های مختلف برای رساندن پیام خود استفاده خواهند کرد. ما بدریون این انقلابیم که تا آخر ایستادیم .
کمیته دانشجویی دفاع از حقوق هسته ای
