اینجا دانشگاه شهید چمران؛ مسئولان این تناقضات را پاسخ دهند

خبرنامه دانشجویان ایران: یک فعال دانشجویی در گزارشی شرح این روزهای دانشگاه شهید چمران اهواز را تصویر کرده است.

به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ با تغییرات مدیریتی، این دانشگاه دستخوش حوادث قابل تاملی شده است.

متن یادداشت میلاد خدری دبیر روابط عمومی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شهید چمران اهواز در ذیل می آید:

«یک مسئله هم مسئله‌ى فرهنگ است؛ که آقایان هم حالا معلوم شد که نگرانى دارید، بنده هم نگرانم. مسئله‌ى فرهنگ، مسئله‌ى مهمى است. اساس این ایستادگى، این حرکت و در نهایت ان‌شاءالله پیروزى، بر حفظ فرهنگ اسلامى و انقلابى است و تقویت جناح فرهنگى مؤمن، تقویت این نهال هایى که روییده است در عرصه‌ى فرهنگ؛ بحمدالله جوانهاى مؤمنِ خوبى داریم در عرصه‌ى فرهنگ و هنر؛ فعالیت کردند، کار کردند؛ حالا بعضى جوانند، بعضى دوره‌ى جوانى را هم گذرانده‌اند؛ ما عامل فرهنگى کم نداریم. ما حتماً در مسئله‌ى فرهنگ‌[باید توجه کنیم‌]، دولت محترم هم باید توجه کند، دیگران هم توجه کنند.» (بیانات مهم رهبر معظم انقلاب در 15 اسفند 92 در دیدار با اعضای مجلس خبرگان رهبری)

روزهای ابتدایی که در دانشگاه شهید چمران اهواز پذیرفته شدم همراه با شنیدن افتخارات و عناوینی بود که همه به گذشته بر می گشت: بیش از 1500 سال قدمت، نخستین دانشگاه جهان، جز 4 دانششگاه وسیع کشور و... اما آنچه که در عمل و این روز ها می بینم گویی این دانشگاه نه آن دانشگاه است! همین مرا بر آن داشت که به نوشتن این سطور بپردازم.

دانشگاه چمران جایی است که در آن یک تشکل دانشجویی نه تنها مورد اندک حمایتی از سوی مسئولین قرار نمی گیرد بلکه زمانی هم که با وسع محدود اعضای خود به اجرای برنامه می پردازد بازهم معاونت فرهنگی بدون کم ترین احساس تکلیفی از بی پولی سخن می گوید در حالی که چند روز قبل در جشنواره انجمن های علمی برای اجرای برنامه سزراین موش!(که متاسفاته ناموفق بوده!)، ریخت و پاش های بی مورد و... ظاهرا حداقل 200 میلیون ریال هزینه می کند!

در حالی که سرپرست دانشگاه از برگزاری جلسه با بزرگترین تشکل دانشجویی استان امتناع می کند که عده ای از دانشجویان متقاضی تشکل جدید که چند نفر هم بیشتر نیستند به راحتی حضوری و غیر حضوری با ایشان ارتباط برقرار می کنند. کسانی که سوابق سو امنیتی و سیاسی شان بر همگان مبرهن است.

دانشگاه چمران جایی است که در آن به مستند ؛من روحانی هستم؛ اجازه اکران داده نمی شود اما به برگزاری شب شعری که در آن به خدا و پیامبر توهین شده و اخلاق به سخره گرفته شد مجوز داده می شود!

دانشگاهی که برای ایجاد سایه بان و ایستگاه اتوبوس در گرمای بالای 50 درجه بودجه ندارد اما برای ترویج موسیقی که خلاف صریح نظر رهبر انقلاب است بودجه دارد...

دانشگاه چمران جایی است که نشریات با سابقه و استخوان دار دانشجویی باید با مشکلات مالی دست و پنجه نرم کنند اما نشریاتی خاص با حمایت... چاپ می شوند. بی هیچ واهمه ای عکس سران فتنه را چون قهرمانان ملی چاپ کرده و سخن از آزادی آنها از حصر غیر قانونی! می زنند!

جایی که در آن جشن های فارغ التحصیلی شباهت بسیاری به پارتی های شبانه داشته! و قداست دانشگاه و علم و عالم به موزه تاریخ سپرده می شود اما برای به پا داشتن شعائر دینی کم ترین برنامه و توجهی دیده نمی شود...

دانشگاهی که در آن 17 نفر برای بیش از 17000 نفر تصمیم می گیرند و آن را شیوه انتصابی-ابتکاری می نامند!
به کجا چنین شتابان؟

این روزها هم در حالی هیات رئیسه دانشگاه عزم خود را برای احیای انجمن افراطی جزم نموده که دانشگاه با حجم وسیعی از مشکلات رو به روست. از جلسات نماینده وزیر با اعضای متقاضی انجمن و دور هم جمع کردنشان وتلاش برای ایجاد ائتلاف میانشان با تقسیم سهم! گرفته تا نادیده گرفتن اشخاصی که 3 سال برای تشکیل انجمن تلاش کرده اند و اگر اولویتی هم باشد قاعدتا باید با آنها می بود...

اما سوال این است مگر که در گذشته ای نه چندان دور، در زمان مدیریت این دوستان شاهد ایجاد چنین تشکل های دولت ساخته ای نبودیم؟ سرانجامش چه شد؟ جز لکه ی ننگی در کارنامه برخی از آقایان چه از آن تشکل بر جای مانده؟
آیا قرار است باز هم تاریخ تکرار شود؟

مطمئنا ما هم از فضای تضارب آرا استقبال می کنیم و خواستار فعالیت تمامی جریانات دانشجویی پایبند به قانون در دانشگاه هستیم، اما آیا چنین تشکلی پاسدار استقلال جنبش دانشجویی خواهد بود؟ چگونه چنین تشکلی که خود آقایان جزو هیات موسس معنوی اش هستند نماینده دانشجو خواهد ماند؟ چگونه اشخاصی که اذعان به لیبرال بودن داشته یا اشخاصی که سابقه حبس و... داشته می خواهند سردمدار تشکلی شوند که لفظ اسلام را به یدک می کشد؟
اما...
اما جوانان مومن انقلابی، همان ها که امامشان ؛فرزندان انقلابی من؛ نامیدشان نه تنها با این نامهربانی ها دلسرد نشده که عزمشان دو چندان شده، حال چه مسئولین جناح فرهنگی مومن را حمایت کنند و چه نکنند...
چمران... و ما ادراک چمران..