در حالی که امروزه به وفور درباره فناوریهای هوشمند میشنویم، اما واقعیت این است که این فناوری از مدتها پیش مورد استفاده قرار میگرفت. هر چند شکل بهکارگیری آن نسبت به امروز متفاوت بود، اما به این نکته توجه داشته باشید که اولین بار در دهه 60 میلادی از چراغها، دستگاههای الکترونیکی و سامانههای گرمایشی استفاده شد که از راه دور کنترل میشدند. اولین ماشین اتوماسیون منزل به نام ECHO IV در سال 1966 اختراع گردید. اکو این توانایی را داشت تا درجه حرارت و وسایل خانه را کنترل کرده و همچنین فهرستی از ملزومات خانه را چاپ کند. عدم کارایی در حد مطلوب و اندازه بزرگ آن باعث شد تا این اختراع هیچگاه در قالب یک محصول تجاری به بازار عرضه نشود. شرکت پیکوالکترونیکس در دهه 70 میلادی موفق شد سامانه X10 را ابداع کند. سامانهای که قادر بود وسایل خانه را به یکدیگر متصل کند. در سال 1984 میلادی انجمن ملی تولیدکنندگان وسایل خانگی (NAHB) از عبارت Smart House استفاده کرد. این سازمان با هدف ایجاد انگیزه در بخش املاک به منظور بهکارگیری فناوری در حوزه ساخت و ساز این واژه را ابداع کرد.
از زمانی که گوشیهای هوشمند به شکل گستردهای مورد استفاده قرار گرفتند و فناوری این توانایی را به دست آورد تا گوشیهای هوشمند را به دستگاههای درون منازل متصل کند، مردم به شکل ملموسی با واژه خانه هوشمند آشنا شدند. در سال 2014 میلادی نزدیک به صد میلیون خانه از فناوریهای هوشمند استفاده کردند. رقمی که انتظار میرود تا سال آینده میلادی (2018) حداقل دو برابر شود.
نظرسنجی که چندی پیش از سوی موسسه ThroughTek انجام شد، نشان میدهد نزدیک به 72 درصد از مردم به دنبال آن هستند تا به منظور کنترل خودکار دمای خانه از فناوریهای هوشمند استفاده کنند. همچنین نزدیک به 68 درصد از مردم به دنبال یک کنترل چند کارهای هستند که با استفاده از آن بتوانند وسایل منزل خود را کنترل کنند.
در حالی که هم به لحاظ تئوری و هم به لحاظ عملی فناوری خانه هوشمند کارکردها و قابلیتهای متعددی را به ارمغان میآورد، اما وجود یکسری موانع مانع از فراگیر شدن گسترده این فناوری شده است. از جمله این موانع به وجود تنوع بیش از اندازه محصولات و برندها، عدم وجود استانداردی که بتواند ارتباط میان محصولات مختلف را امکانپذیر سازد، دانش کم مالکان خانهها، عدم وجود اطمینان از امنیت محصولات و افشای اطلاعات شخصی، احتمال بروز خطا، عدم اطمینان نسبت به کارکرد صحیح دستگاه و به وجود آمدن استرس و در نهایت نگرانی از بابت افزایش هزینهها باعث شده است تا این فناوری به شکل چشمگیری مورد توجه قرار نگیرد.
موسسه ThroughTek نظرسنجی را در این ارتباط برگزار کرد تا اطلاع پیدا کند مردم با محصولات خانههای هوشمند چه برندهایی آشنایی دارند. 48 درصد از شرکتکنندگان با محصولات اپل، 22 درصد با محصولات سامسونگ و 15 درصد با محصولات آمازون آشنایی دارند. این در حالی که است که برندهای معتبری همچون فیلیپس، نست، قناری، هایو، آیفوم، دراپکام، گوکنترل، چمبرلین، CREE و.... از جمله شرکتهای بزرگی هستند که محصولاتی را در این زمینه تولید میکنند. اما بسیاری از مردم با این برندها آشنایی ندارند. مردم تنها به این دلیل محصولات تولید شده از سوی برندهای دیگر را مورد استفاده قرار نمیدهند که اطمینان ندارند محصول تولید شده از سوی آنها چه کیفیتی دارد.
آمارها اعلام میدارند که تا سال 2020 بیش از 50 میلیارد دستگاه همراه، پوشیدنی و همچنین دستگاههایی که در خانه مورد استفاده قرار میگیرند به اینترنت متصل خواهند شد. خانههای هوشمند تا چند سال آینده به ما اجازه میدهند دستگاههای طبخ غذا را از راه دور روشن یا خاموش کرده، در مورد رطوبت هوا، نشتی آب و هرگونه حالت مشکوکی اطلاع پیدا کرده، بدون آنکه به حرکت فیزیکی نیازی داشته باشیم تنها از طریق صدا نور محیطی را کنترل کرده و به موسیقی دلخواه خود گوش فرا دهیم (مشابه کاری که آلکسا انجام میدهد)، اتاقهای هوشمندی داشته باشیم که سلائق یک فرد را پیشبینی میکنند، پکیجهای برودتی را از راه دور و خارج از منزل کنترل کنیم، لامپهای هوشمندی در اختیار داشته باشیم که در طول روز یا شب میزان نوردهی و حتا رنگ آنها قابل کنترل باشد،
منبع: شبکه
