به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مهر، به گفته دیرین شناسان دانشگاه بیرمنگام «بچه لینگ لیانگ» به گروهی از دایناسورهای بدون دندان منقار دار تروپود یا اویراپتوسارس تعلق دارد.
دایناسورهای اویراپتور که بدنشان پوشیده از پر بوده در صخره های آسیا و شمال آمریکا می زیسته اند. اندازه بدن و منقارهای این حیوانات با توجه به طیف وسیع رژیم غذایی آنها متفاوت بوده است.
نمونه کشف شده کامل ترین جنین دایناسور شناخته شده به حساب می آید و از آن جهت اهمیت دارد که حالت بدنی آن به جای دایناسورها بیشتر شبیه جنین های پرندگان است.
به طور خاص «بچه یینگ لیانگ» در حال خروج از تخم بوده و سر آن زیر بدنش قرار داشته، پشت حیوان خمیده و پاهایش در کنار بدن آن قرار گرفته بودند.
بدن پرندگان امروزی زمانی در این وضعیت قرار می گیرد که رفتارهای آن توسط سیستم عصبی مرکزی کنترل شود. این وضعیت برای خروج موفقیت آمیز جنین از تخم بسیار مهم است.
کشف چنین رفتاری در فسیل مذکور حاکی از آن است که این امر مختص پرندگان نیست، بلکه احتمالا میان دایناسورهای تروپود غیر ماکیان نیز وجود داشته است.
«فیون وایزوم ما» دیرین شناس مهره داران و همکارانش در دانشگاه بیرمنگام این تحقیق را انجام داده اند.
