به گزارش سرویس فرهنگی اجتماعی «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ سجاد باقری// "شماره ۱۰" همان فرار از زندان با تم و پی رنگ های رفته مقدس است که با توجه به فیلم مخاطبی که این دست از ژانرها را دوست دارد می تواند با فیلم ارتباط برقرار کند.
یکی از نکات خوب فیلم جسارت مجید صالحی در ترکیبی با حسام منظور است که سخن جان بودن یک اسیر را به خوبی نشان داده است البته باگ های زیادی در شکل گیری شخصیت این استوار نظامی اسیر شده در خاک عراق وجود دارد.
نحوه فرار این دو اسیر شاید همانند همه سریال ها و فیلم با تم فرار از یک زندان باشد و بعضا کلیشه به حساب بیاید اما هدف قصه که همان رساندن اسامی اسیران به صلیب سرخ است باعث شده که این فیلم "شماره ۱۰" از سایر فیلم هایی از این دست متمایز باشد.
یکی از نقدهایی که به فیلم میتوان وارد کرد این است که با توجه به اینکه فیلم با درون مایه دفاع مقدس و اسیران جبهه های دفاع مقدس است اما درمحیط اسارت کمتر به ارزش های دفاع مقدس پرداخته شده است و تمرکز فیلم بر روی مسئله فرار بیش از حد است و ما تنها یک سکانس خواندن دعای توسل توسط اسرا را مشاهده میکنیم و بخشی از شکنجه ها اما دیگر خبری از پی رنگ های دفاع مقدس در این فیلم وجود ندارد و بنظر می آید بهتر بود کارگردان بیشتر به این موضوع توجه میکرد زیرا دوران دفاع مقدس مضامین بلند و بالایی دارد و نشان دادن مفاهیمی از جنس ایثار و شجاعت و غیرت میتواند در زیبایی و جذابیت فیلم اثر بیشتری بگذارد.
شماره ۱۰ فیلمی است که مخاطب را با قصه همراه می کند زیرا اغلب افراد با این دست فیلم ارتباط برقرار کرده و به دنبال این هستند که زندانی یا زندانیان به چه نحوی و چگونه موانع را پشت سر می گذارند و به بیرون از زندان راه پیدا می کنند و البته این فیلم هم بر اساس یک داستان واقعی شکل گرفته است.
و نقد پایانی این که حضور چند شخصیت و کارکتر اضافی در فیلم به چشم میخورد که با حذف آنها لطمه ای به شاکله اصلی قصه وارد نمی شود و این هم از ضعف های موجود در فیلم است و با حذف آنها فیلم به یک تله فیلم سینمایی مختص پخش در روز تعطیل در تلویزیون تبدیل خواهد شد.
