به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ اما بهنظر میرسد تعداد قابلتوجهی از دانشگاههای پیام نور بیشتر از سایر واحدهای آموزش عالی، شرایط بالقوه قرارگرفتن در فهرست این طرح را داشتهاند و پیش از به سرانجامرسیدن طرح، شاهد اعتراضات گسترده تعداد زیادی از دانشجویان و استادان این دانشگاهها هستیم، اما این طرح شامل چه مواردی است، به کجا رسیده و کدام واحدهای آموزش عالی شامل این طرح میشوند؟
در این طرح پیشبینی شده که امکانات سختافزاری، فضای فیزیکی و نیروی علمی واحدهای دانشگاهی زیانده برای توسعه رشتهمحلهای دانشگاههایی مانند دانشگاه فنی حرفهای بهکار گرفته شود.
در این طرح که پس از اعلام وصول برای بررسی به کمیسیون آموزش و تحقیقات ارجاع شده، درصورتی که در کمیسیون آموزش بررسی شود و به تصویب نمایندگان در صحن علنی برسد و موردتایید شورای نگهبان قرار گیرد، به قانون تبدیل میشود و به مرحله اجرا میرسد.
بنا بر اعلام محمدرضا پورابراهیمی، رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، این طرح در ٢٨مرداد جهت طرح در کمیسیون تلفیق از دستور کار مجلس خارج و از وزیر علوم نیز خواسته شد از دانشگاه پیام نور دفاع کند.
از دستور خارج شدن طرح با دفاع ابراهیمتقیزاده، رئیس دانشگاه پیام نور همزمان بود که با اشاره به موفقیت فارغالتحصیلان دانشگاههای پیام نور، آمار بالای پذیرفتهشدن در دانشگاههای معروف کشور، تاثیر اجرای طرح بر شرایط نیروی انسانی شاغل و مدرسان این واحدهای دانشگاهی و لزوم توسعه آموزش دانشگاهی در نقاط محروم به دفاع تمامقد از این واحدهای آموزشی پرداخت، اما صحبتهای وی که دبیری کارگروه آمایش و ساماندهی معاونت آموزشی وزارت علوم را نیز بر عهدهدارد، نشان میدهد درعینحال که ضرورت اجرای طرح را نمیتوان نادیده گرفت، اجرای شتابزده طرح ممکن است به برچیدهشدن یا مجازیشدن غیرکارشناسی و نسنجیده واحدهای دانشگاهی مختلف بینجامد.
تقیزاده گفته است: «بیش از ۲۴۰۰دانشگاه در سطح کشور وجود دارد که باید به ۴۰۰دانشگاه کاهش یابد چنانچه این اصل مربوط به همه دانشگاهها باشد و بهصورت کارشناسی پیش برود، میتواند قابل توجیه باشد ولی گاهی، موارد از مجرای کارشناسی پیش نمیروند و فشارهای متعددی هست که موجب میشوند کوچکسازی یک دانشگاه انجام شود و دانشگاهی دیگر، چنین چیزی را تجربه نکند و حتی توسعه هم داشته باشد.»
