به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ روزنامه «نیویورک تایمز» در تحلیلی به قلم «الکساندرا استارک» نسبت به کم اهمیت جلوه دادن نقش «انصارالله» یمن به عنوان یک «نیروی نیابتی برای ایران» هشدار داده و تأکید کرد که توانمندیهای انصار الله و موقعیت دریایی یمن، تأثیری فراتر از عرصه داخلی به آنها بخشیده و آنها را به بازیگری در سطح منطقهای و بینالمللی تبدیل کرده است.
این پژوهشگر در تحلیل خود نوشت: «تنها چند سال پیش، انصار الله یمن در رده دوم یا سوم محور مقاومت ایران قرار میگرفت که این امر باعث شد سیاستگذاران آمریکایی با آن به عنوان نیروهای تابع تهران برخورد کنند. اما با وجود بهرهمندی از تسلیحات، آموزش و تجربیات ایران، انصار الله منافع خاص خود را دارند و بر اساس آن عمل میکنند.»
وی نسبت به تداوم نادیده گرفتن اهمیت انصار الله در یمن هشدار داد و معتقد است تحولات اخیر نشاندهنده تبدیل شدن آنها به طرفی تأثیرگذار در محاسبات منطقهای و بینالمللی است که نمیتوان در بررسی پروندههای جنگ و صلح در منطقه، نقش آنها را نادیده گرفت.
این تحلیل، توانایی انصارالله در بهرهگیری از موقعیت جغرافیایی و دریایی یمن به عنوان یک ابزار استراتژیک را مورد توجه قرار داده و میافزاید که تأثیر آنها دیگر محدود به مسائل یمن نیست، بلکه به پروندههای منطقهای و بینالمللی، به ویژه امنیت کشتیرانی و درگیریها در منطقه گسترش یافته است.
الکساندرا استارک معتقد است یکی از جنبههای قابل توجه عملکرد انصار الله، توانایی آنها در انتخاب زمانِ تشدید تنش در راستای خدمت به اهدافشان و تقویت موقعیت مذاکراتی آنها است.
نیویورک تایمز میافزاید که گرچه ممکن است این تصور پیش آید که یمنی ها این اقدامات را به درخواست ایران انجام میدهند، اما واقعیت پیچیدهتر است و آنها تا حد زیادی منافع خاص خود را در نظر میگیرند و در عرصه بینالمللی عملگرا هستند و در انتخاب زمان ورود به درگیریها یا تشدید آنها، تبحر نشان دادهاند.
نیویورک تایمز با اذعان به اینکه انصارالله یمن میتواند کشتیرانی تجاری در تنگه بابالمندب را مختل کند، افزود که باب المندب گذرگاه دریایی باریکی در ورودی دریای سرخ است که بین ۱۲ تا ۱۵ درصد تجارت دریایی جهان از آن عبور میکند. در سوی دیگر دریای سرخ، کانال سوئز قرار دارد که مسیری حیاتی برای نفت و گاز طبیعی مایعِ (LNG) صادراتی به بازارهای آمریکای شمالی و اروپا است. با توجه به اینکه ایران عملاً تنگه هرمز را بسته است، حوثیها اکنون در موقعیت قدرت استثنایی قرار گرفتهاند.
این مقاله افزودی که انصارالله در جریان «جنگ پشتیبانی از غزه»، با هدف قرار دادن کشتیهای صهیونیستی در دریای سرخ با استفاده از تجهیزات کمهزینه و با فناوری پایین مانند پهپادهای تهاجمی یکطرفه، موشکها و قایقهای سطحی بدون سرنشین، قدرت خود را به رخ کشیدند. این اقدام هزینه بیمه کشتیهای تجاری را تا ۲۰ برابر افزایش داد و عملاً تنگه را بست. این عملیات کشتیها را مجبور کرد تا آفریقا را دور بزنند که بیش از ۴۰۰۰ مایل دریایی به سفر اضافه کرده و هزینههای حملونقل را به شدت افزایش داده است.
استارک افزود: با مسدود شدن تنگه هرمز، مسیر دریای سرخ - کانال سوئز اهمیت بیشتری پیدا کرده است. عربستان تلاش داشت با انتقال نفت خام از طریق خط لوله به بندر ینبع در ساحل غربی دریای سرخ، از تنگه هرمز اجتناب کند، اما حملات جدید انصار الله این گزینه را نیز مختل کرد. بسته شدن تقریباً کامل هر دو مسیر هرمز و سوئز میتواند مشکلات تجارت جهانی را تشدید کرده و قیمت نفت و تورم را به سطوح بالاتری برساند.
این تحلیل در پایان نسبت به این تصور که تعامل با انصار الله به عنوان طرفی که تصمیمگیری مستقل ندارد، میتواند به برآوردهای اشتباه منجر شود. نیویورک تایمز افزود که مهار تنش در منطقه نیازمند تعامل با حوثیها به عنوان یک طرفِ تاثیرگذار در معادله یمن و منطقه است.
