خبرنامه دانشجویان ایران: اولین وزیر دولت یازدهم در حالی که هنوز 8 ماه از عمر وزارت را می گذراند قرار است استیضاح شود.
به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ حسن روحانی در همان روز تنفیذ حکم ریاست جمهوری خبر داد که لیست وزرای پیشنهادی خود را به مجلس ارائه کرده است؛ خیلی زود گمانه زنی ها بر سر اینکه چه کسانی می توانند از سد مجلس عبور کنند شکل گرفت و البته پیش بینی می شد از آنجایی که دولت روحانی ترکیبی از چهره های دولت های سازندگی و اصلاحات بود، رای اعتماد به وزرای پیشنهادی چندان سهل و آسان نباشد.
.jpg)
با این وجود بسیاری از اعضای کابینه به راحتی توانستند از مجلسی که به نظر می رسید از جهت گرایش سیاسی به دولت نزدیک نبود، رای اعتماد بگیرند.
بررسی گزینه پیشنهادی وزارت علوم اما حکایتی دیگر دارد.
بسیاری از ناظران بر این باور بودند که وزارت علوم روحانی سهم جریان تندرو اصلاحات است؛ آنها برای اثبات نظر خود، چهره های معرفی شده برای وزارت رای اعتماد را شاهد مثال می آوردند.
چیزی که از آن با عنوان حلقه جعفرین (جعفر میلی منفرد و جعفر توفیقی) یاد می شد، آنقدر کارنامه و عملکرد بحث برانگیزی داشت که هر ناظر بیرونی در می یافت که وزارت علوم یازدهم یکی از چالشی ترین وزارت خانه ها خواهد شد.
بر همین اساس ابتدا جعفر میلی منفرد نتوانست رای اعتماد نمایندگان را کسب کند؛ پس از آن جعفر توفیقی به عنوان سرپرست وزارت علوم معرفی شد.
وی در هر فرصتی که برای گفتوگوی رسانه ای فراهم می شد با قاطعیت از معرفی خودش به مجلس خبر می داد.
در این مقطع به نظر می رسید با ارزیابی دولت مبنی بر عدم رای آوری توفیقی، فرجی دانا به مجلس معرفی شد و در حالی که برخی ناظران سیاسی بر این باور بودند که با وجود کارنامه فرجی دانا وی هم نتواند رای اعتماد مجلس را کسب کند اما در نهایت نمایندگان مجلس شورای اسلامی با 159 رای موافق 70 رای مخالف و32 رای ممتنع به وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری اعتماد کردند.
اکنون سوالی که خودنمایی می کند این است که از روز 5 آبان تا امروز چه بر سر دانشگاه ها آمده است؟ مهمترین دغدغه وزارت علوم چه بوده و چه کارنامه ای از خود برجای گذاشته است؟
مهم تر از سوالات فوق این است که چه شد که مجلس همراه همراه وزیر علوم چند ماه پس از رای اعتماد خوب به فرجی دانا حالا به شدت پیگیر استیضاح وی شده است؟ و شاید معنادار تر از همه سوالات فوق این است که چرا دولت با همه رسانه های همسوی خود در قبال این استیضاح سکوت کرده اند؟
برای پاسخ به این سوالات از آخرین مطلب، یعنی موافقت تلویحی دولت شروع می کنیم.
دولت یازدهم و در راس آن حسن روحانی یکی از زودواکنش ترین دولت ها به شمار می آید؛ دولتی که در قبال هر انتقادی تند ترین واکنش ها را اتخاذ می کند.
حسن روحانی با حضور در جلسه رای اعتماد وزیر ورزش و جوانان در بخشی از سخنان خود گفت: «مردم در ۲۴ خرداد به افراط، تفریط، خشونت، خودرأیی، تک رأیی، عدم مشورت و عدم تدبیر رأی ندادند و به اعتدال، تدبیر و عقلانیت رأی دادند.» چندی بعد اکبر ترکان در مصاحبه با آرمان مدعی شده که ۴۹.۵ درصدی که در انتخابات اخیر به روحانی رای ندادهاند، حامی بیقانونی و قانونگریزی و عامل پدید آمدن امثال بابک زنجانی هستند.
این واکنش های تند تمامی نداشت و با شکایت از نمانیدگان منتقد توافقنامه ژنو، درخواست برخورد با سازندگان مستند من روحانی هستم، شکایت از یک استاد دانشگاه به علت انتقاد از رویکرد سیاست خارجی دولت، هجمه شدید رسانه ای به منتقدان دولت ادامه دارد.
با این حال جالب است که دولت و رسانه های همسو در قبال استیضاح وزیر علوم که به نوعی یک وزیر حیثیتی برای دولت محسوب می شود جنب و جوشی ندارند!
از سوی فرجی دانا اولین وزیری است که استیضاح می شود و شاید طبیعی تر می بود که شخص رئیس جمهور برای دفاع از وی قد علم کند اما می بینیم که وزیر علوم در این استیضاح لااقل در ظاهر تنهای تنهای تنهاست و خود مجبور است در جلسه رای زنی با نمایندگان حضور یابد!
برخی ناظران علت این سکوت را سیاست دولتی ها برای جنجال سازی پس از استیضاح عنوان کرده اند. برای دولت خوشایند است در شرایطی که انتظارها از دولت بالا رفته است، عده ای را به عنوان چوب لای چرخ کن های دولت معرفی کنند که نمی گذارند کار دولت پیش رود بنابراین شاید این استیضاح خوشایند دولت باشد.
«خبرنامه دانشجویان ایران» اما در گزارش های بعدی خود مهمترین دلایل استیضاح وزیر علوم را تشریح خواهد کرد.
