به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران» به نقل از مشرق، محمدرضا کائینی روزنامهنگار و تاریخ پژوه در صحفه اجتماعی خود نوشت. بخشی از جامعه ما را، مردمانی عجیب تشکیل می دهند...آنان بدون خواندن و حتی توان ترجمه یک مجموعه پی دی اف 1000صفحهای، تازه رسیدهاند به این نقطه که: کاشانی با مصدق اختلاف شدید داشته و در صف نخست منتقدان او، و البته چوب به دستان 28 مرداد بوده است! آن هم همراه با مظفر بقایی و شعبان جعفری که از قضا در آن ساعات، هر دو در زندان مصدق بودهاند!...و این همه بدون آن است که حتی بتوانند در میان همه این به اصطلاح اسناد نو انتشار، یک مورد را نشان دهند که کاشانی در طراحی و اجرای واقعه 28 مرداد، اندک نقشی داشته است!
کاشانی در ظهرگاه 28 مرداد،هنگامی که فهمید پسرش در رادیو حضور یافته و در حمایت از زاهدی سخن گفته،چنان بر او خشم گزفت که اطرافیان کمتر نظیر آن را به یاد می آورند.
او در طرح ریزی سقوط مصدق نقش نداشت، اما میدانست که جناب نخست وزیر،با طریقهای که در پیش گرفته، به همان فرجامی میرسد که رسید!
«سید» آنقدر شجاع بود که اگر حمایت از این رویداد را لازم می دید،ذرهای در حمایت علنی از آن تردید نکند،شجاعتی که سالها قبل در مواجهه مستقیم با انگلستان، در عراق و ایران از خویش نشان داده بود.
گذشته از آن تفاوت است بین سند و گزارش. سند خط، امضا و صدای گوینده است و گزارش برداشت نویسنده که در این صورت باید دانست که اولا:نویسنده آن کیست؟و ثانیا:گرایش او چیست؟و ثالثا:میزان اطلاعات موثق او چقدر است؟و رابعا:درچه بستری به نگارش آن دست یازیده است؟...از این منظر،اسناد به اصطلاح موثق سازمان سیا نیز،در عرض سایر گزارشاتی قرار می گیرد که با همین مضمون،در 60 سال اخیر منتشر شده بود.
